رفتن به مطلب
goto847

چند نکته در مورد گواهی صحت امضای مترجمان روی اوراق ترجمه رسمی - قسمت دوم

پست‌های پیشنهاد شده

[b]ضرورت ترجمه رسمی اسناد[/b] ترجمه، به خصوص ترجمه رسمی، امروزه بخش مهمی از زنجیره فعالیت‌های دانشگاهی، علمی، اقتصادی، فنی و فرهنگی را تشکیل می‌دهد و در جایگاهی تأثیرگذار قرار دارد. دانشجویانی که برای ادامه تحصیل به خارج می‌روند یا مدارک دانشگاهی مکتسب از خارج کشور را به داخل می‌‌آورند، بازرگانانی که محصولاتی را صادر یا وارد می‌کنند، کارکنان بخش‌های دولــــتــــی و غیر دولــــتی، اشخاص عادی و گردشگرانی که در صدد دریافت روادید از نمایندگی‌های کشور‌های دیگر می‌باشند، افرادی که در خارج از کشور متولد می‌شوند، ازدواج یا طلاق یا فوت می‌‌نمایند، خارجیانی که در دفاتر اسناد رسمی یا دادگاه‌ها اظهاراتی دارند یا سندی را امضا می‌‌کنند، و بسیاری دیگر نیازمند ترجمه رسمی مدارک و اظهارات خود می‌باشند و اگر نتوانند بدان دست یابند دچار مشکلات عدیده یا حتی توقف کامل فعالیت خود می‌‌گردند. برای پاسخ‌گویی به این نیازها، سه گروه زیر در قوانین و مقررات تعریف شده‌اند، که هر یک ضمن انجام بخشی از کار بین‌المللی نمودن اسناد، همانند یک صافی عمل می‌کنند تا واقعیت‌ها حفظ شوند: 1-«مترجم» که اسناد و مدارک واجد شرایط ترجمه را از «متقاضی ترجمه» دریافت، و موارد نقص یا ناسره بودن آن‌ها را به وی یادآوری، و فهرست اقدامات لازم برای قانونمند کردن مدارک را به وی ارائه می‌‌نماید و مدارک ناسره را رد می‌کند و مدارکی که قابل ترجمه رسمی تشخیص می‌دهد را تحویل می‌گیرد و آن‌ها را مطابق مقررات، ترجمه، مهر، و امضا می‌کند و برای تأیید به «دادگستری» می‌‌فرستد. مترجم در انجام کار مربوط به خود مقید به دو رکن است، انتقال دقیق معنا و حفظ سبک. لذا ضمن این که نمی‌تواند مطلبی را از سند حذف یا بدان اضافه نماید، در ترتیب قرار گرفتن عبارات و انتخاب واژگان عمومی مختار، و در کاربرد واژگان تخصصی، محدود است. 2-«دادگستری» که ضمن بررسی مجدد قابل تأیید بودن مدارک، صحت مشخصات دارنده سند و موارد دیگر را به صلاحدید خود بررسی، و مهری به زبان انگلیسی «فقط صحت امضای مترجم که با علامت (x) مشخص شده بدون توجه به متن تأیید می‌گردد» روی برگ ترجمه می‌زند و امضا می‌‌کند. 3- «اداره سجلات و احوال شخصیه وزارت امور خارجه» که با انجام بررسی‌هایی مانند دادگستری، مهری با همان مضمون روی برگ ترجمه رسمی می‌زند و با درج شماره و تاریخ امضا می‌‌کند. البته صافی چهارمی هم به عنوان «نمایندگی‌های سیــاسی کشور‌های بیگانه در ایـــــــران» وجود دارد که مورد بحث ما نمی‌باشد. فرایند ترجمه رسمی در همه جای دنیا یکسان نیست. در برخی کشورها به جای دادگستری، سردفتر اسناد رسمی صحت امضای مترجم روی اوراق ترجمه را تأیید می‌‌نماید و در خصوص سایر مسائل اظهار نظری نمی‌نماید. اما اصل یکسان در همه جا این است که شخص مترجم، مسئولِ صحت و سقم متن ترجمه شده می‌‌باشد. هدف نهایی ترجمه توسط مترجم رسمی و تأیید توسط دادگستری و امور خارجه همانا پیش‌گیری از قلب واقعیت است، بدین معنا که از طریق ترجمه رسمی امتیازی غیرواقعی برای کسی ایجاد نگردد و همچنین امتیاز واقعی مندرج در سند معتبر، با ترجمه نشدن یا تأیید نشدن، ناگفته نماند. پس تأیید آن چه قابل تأیید نیست و رد آن چه قابل تأیید است، هر دو به یک میزان خطا است. نگارنده از مراحل مختلف ترجمه و تأیید مدارک در دهه‌‌های اول پس از شروع فعالیت مترجمان رسمی اطلاعی ندارد، اما در دو دهه گذشته تلاش‌هایی از سوی کارکنان محترم اداره فنی قوه قضائیه (اداره امور مترجمان فعلی) به عمل آمد که در چند صفحه، فهرست مدارک قابل تأیید را لیست نموده بودند. گاه بنا به ضرورت یا در پاسخ استعلام مترجمان، بخشنامه‌های موردی نیز در رابطه با قابلیت تأیید اسناد صادر می‌شد. با محسوس‌تر شدن ضرورت، در سال 1385راهنمای فعلی تأیید اسناد توسط اداره امور مترجمان تهیه شد که تا کنون ویرایش و به‌روز نشده است. نکته مهم این که «راهنمای تأیید اسناد» هرگز از سوی تهیه کنندگان آن به عنوان فهرست اسناد قابل تأیید مد نظر نبوده و تنها از باب تمثیل و ارائه نمونه‌‌های قابل تأیید مطرح بوده است. زیرا لیست کردن کلیه اسنادی که ممکن است ترجمه آن‌ها از فارسی به زبان بیگانه یا بالعکس مورد نیاز واقع شود، به معنی لیست نمودن کلیه اسناد موجود در داخل و خارج کشور (و به بیان دیگر، در کل جهان) است که عملاً غیر ممکن و غیر ضروری است. این موضوع ضمن این که بارها مورد استعلام کتبی قرار گرفته، بارها نیز فراموش شده است! و بسیاری از ترجمه‌‌ها به دلیل این که نام آن‌ها در راهنمای مذکور قید نشده تأیید نشده‌اند! آن چه که می‌توانست در راهنمای مذکور بسیار مفید باشد، درج فهرستی نمونه از اسناد غیر قابل تأیید بود که متأسفانه چندان مورد عنایت قرار نگرفته است. مورد دیگری که صریحاً در راهنمای مزبور مشخص نشده، مدارکی است که مترجم نباید ترجمه کند. زیرا گاه متقاضی غیر قابل تأیید بودن ترجمه‌ای را می‌‌پذیرد، ولی ترجمه آن را می‌خواهد سپس به مصداق مثل سنگ مفت و گنجشک مفت، شخصاً برای گرفتن تأیید به دادگستری می‌‌برد و مصدع اوقات دادگستری می‌شود. یا نسبت به ترجمه مجدد سند در شهری دیگر اقدام نموده و تأیید دادگستری را هم می‌گیرند و گاه به عنوان ابراز گلایه و سند ضعف مترجم، به او هم نشان می‌دهند! منبع: فصل‌نامه خبری، آموزشی، پژوهشی، تحلیلی، اطلاع‌رسانی پیام مترجمان رسمی / شماره 13 و 14 - بهار و تابستان 1391 نویسنده: داود علیائی- مترجم رسمی زبان انگلیسی

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت‌های دیگر

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از ۷۵ اموجی مجاز می‌باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به عنوان یک لینک به جای

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی‌توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.


×
×
  • جدید...